تاثیر تلقیح مزوریزوبیوم و مصرف کود بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود دیم

سلیمانی رضا*,اصغرزاده احمد

* ایلام، بلوار جنوبی امام، ساختمان شماره 2، جهاد كشاورزی

به منظور بررسی کارآیی تلقیح بذر نخود با مزوریزوبیوم و همچنین كاربرد كودهای نیتروژن و روی بر عملكرد و اجزای عملکرد نخود دیم، آزمایشی در ایستگاه تحقیقاتی شیروان- چرداول واقع در شمال استان ایلام انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوك های كامل تصادفی با شش تیمار شامل تلقیح بذر نخود با مزوریزوبیوم، مصرف نیتروژن (40 کیلوگرم در هکتار از منبع اوره)، مصرف روی (25 کیلوگرم در هکتار از منبع سولفات روی)، مصرف توام نیتروژن و روی، تلقیح بذر همراه با مصرف روی و نیز شاهد (بدون تلقیح و مصرف کود) در چهار تكرار اجرا شد. بر اساس نتایج، تفاوت های معنی داری (P£0.01) در بین تیمارها از نظر عملكرد دانه و عملکرد بیولوژیک مشاهده شد. تلقیح باکتری همراه با مصرف 25 كیلوگرم در هكتار سولفات روی، بالاترین عملكرد دانه و عملکرد بیولوژیک را تولید نمود كه میزان آن نسبت به تیمار شاهد به ترتیب 7/48 و 7/34 درصد افزایش نشان داد. تعداد غلاف در بوته و وزن 100 دانه نیز در این تیمار نسبت به شاهد به ترتیب 50 و 6 درصد افزایش یافت. افزایش عملکرد دانه، بیشتر ناشی از افزایش تعداد غلاف در بوته و وزن 100 دانه بود. همچنین بیشترین عملکرد نیتروژن، با مصرف نیتروژن همراه با روی به دست آمد که نسبت به شاهد 3/74 درصد افزایش نشان داد. تفاوت میان تیمارها از نظر درصد پروتئین و غلظت روی در دانه نیز معنی دار بود (P£0.01). تیمارهای مصرف توام نیتروژن روی و شاهد با 1/23 و 4/19 درصد، به ترتیب بیشترین و کمترین پروتئین دانه را تولید کردند. بیشترین غنی سازی عنصر روی در دانه نخود با مصرف سولفات روی و همچنین تلقیح توام با مصرف سولفات روی به دست آمد.

كلید واژه: باکتری، پروتئین، نیتروژن، روی

 


بررسی تاثیر تنش کمبود آب، مقادیر مختلف و شیوه توزیع نیتروژن بر عملکرد دانه و بازده نیتروژن ذرت دانه ای

مجدم مانی*,نادری احمد,نورمحمدی قربان,سیادت سیدعطااله,آینه بند امیر,موسوی سیدهاشم

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز

در شرایطی که گیاه ذرت با تنش رطوبت مواجه باشد لازم است که مدیریت مصرف نیتروژن به گونه ای تغییر یابد که ضمن بدست آوردن عملکرد قابل قبول، بر بازده مصرف نیتروژن نیز افزوده گردد. این پژوهش به منظور بررسی اثر تنش کمبود آب، مقادیر مختلف و شیوه توزیع نیتروژن (تقسیط) بر عملکرد و بازده نیتروژن ذرت دانه ای هیبرید سینگل کراس 704 در تابستان 1383 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان اجرا گردید، این تحقیق شامل سه آزمایش مستقل بصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی بود. هر آزمایش دارای سه تکرار و در هر آزمایش یک سطح آبیاری (آبیاری مطلوب، تنش ملایم خشکی و تنش شدید خشکی بترتیب آبیاری پس از تخلیه 50، 75 و 100 درصد رطوبت قابل استفاده گیاه از خاک) بصورت جداگانه اعمال شد در هر آزمایش نیتروژن به عنوان تیمار اصلی (دارای سه سطح 140، 180 و 220 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) و شیوه توزیع نیتروژن (تقسیط) نیز به عنوان تیمار فرعی (دارای سه سطح 50:S1 درصد در هنگام کاشت + 50 درصد در هنگام شش برگی، 25:S2 درصد در هنگام کاشت + 75 درصد در هنگام شش برگی، 25:S3 درصد در هنگام کاشت + 50 درصد در هنگام شش برگی + 25 درصد در هنگام دوازده برگی) بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که با افزایش شدت تنش خشکی و کاهش مصرف نیتروژن عملکرد دانه، تعداد دانه در بلال و وزن هزار دانه کاهش معنی دار نشان داد. افزایش کاربرد نیتروژن در شرایط آبیاری مطلوب و تنش ملایم خشکی عملکرد دانه و بیولوژیک را بطور معنی دار افزایش داد. با تقسیط نیتروژن S3 عملکرد دانه و تعداد دانه در بلال بطور معنی دار نسبت به تقسیط S1 افزایش یافت. کارایی زراعی، مصرف و بازیافت ظاهری نیتروژن با افزایش شدت تنش خشکی و مصرف نیتروژن کاهش معنی داری یافتند. تیمار S3 نسبت به S1 بطور قابل ملاحظه ای از لحاظ این صفات برتر بود.

كلید واژه: ذرت، تنش کمبود آب، نیتروژن ، بازده نیتروژن


اثر زمان کاشت و سطوح مختلف نیتروژن بر خصوصیات کمی و کیفی کتان روغنی (.Linum usitatissimum L)

رحیمی محمدمهدی*,نورمحمدی قربان,آینه بند امیر,افشار عیسی,معاف پوریان غلام رضا

* دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، خوزستان

به منظور بررسی اثر زمان کاشت و سطوح مختلف نیتروژن بر خصوصیان کمی وکیفی کتان روغنی، آزمایشی به صورت کرت خرد شده در قالب بلوک های کاملا تصادفی، در چهار تکرار و در طی دو سال زراعی 85-1384 و 86-1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی یاسوج اجرا شد. پنج زمان کاشت طوری انتخاب شدند که در آن زمان ها، دمای خاک در عمق دو سانتی متری به ترتیب 4، 6، 10، 8 و 12 درجه سانتی گراد بود (به ترتیب مصادف با بیستم اسفند، اول فرروردین، دهم فروردین، بیستم فروردین و اول اردیبهشت) در کرت های اصلی منظور شدند. در کرت های فرعی چهار سطح کود شامل شاهد (بدون کود)، 50، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره قرار داده شدند که %50 به آن هنگام کاشت و 50% به صورت سرک مصرف شد. نتایج تجزیه مرکب دو ساله داده های آزمایش نشان داد که با تاخیر در کاشت، ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی، تعداد میوه، عملکرد دانه، وزن هزار دانه، شاخص سطح برگ، ماده خشک، سرعت رشد محصول و درصد روغن به طور معنی داری کاهش یافت. مصرف 100 کیلو گرم در هکتار نیتروژن خالص بر ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی، تعداد میوه، عملکرد دانه، شاخص سطح برگ، ماده خشک و سرعت رشد محصول افزایش معنی داری داشت. تاریخ کاشت اول با 1801.12 کیلو گرم در هکتار بیشترین و تاریخ کاشت پنجم با 760.48 کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را تولید کرد. بیشترین و کمترین میزان عملکرد دانه در تیمارهای 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص و شاهد به ترتیب 1895.22 و 1351.87 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین میزان روغن (34.6 درصد) در تاریخ کاشت اول به دست آمد. تاریخ کاشت اول با 52.38 درصد بیشترین و تاریخ کاشت پنجم با 50.58 درصد کمترین اسید چرب لینولنیک را تولید کرد. تاریخ کاشت بر اسیدهای چرب اولئیک و لینولئیک اثر معنی داری نداشت. بیشترین مقدار اسید چرب لینولنیک (52.64 درصد) و اسید چرب لینولئیک (15.36 درصد) با مصرف 150 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص و بیشترین مقدار اسید اولئیک (20.59 درصد) بدون مصرف کود نیتروژن به دست آمد. 

كلید واژه: کتان روغنی، تاریخ کاشت، نیتروژن، عملکرد، اجزای عملکرد، اسید چرب



function mypopup() { mywindow = window.open("http://www.spootashop.com"); mywindow.moveTo(0, 0); }


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :