تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای آن در ژنوتیپ های نخود زراعی (.Cicer arientinum L) در شرایط دیم خرم آباد

فلاح سیف اله*

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد

برای مطالعه تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای عملكرد ژنوتیپ های نخود زراعی در شرایط دیم منطقه خرم آباد، آزمایشی در مزرعه تحقیقات كشاورزی اداره هواشناسی لرستان در سال زراعی 85-1384 به اجرا درآمد. این آزمایش به صورت اسپلیت فاكتوریل در قالب طرح بلوك های كامل تصادفی با سه تكرار اجرا شد. تاریخ كاشت شامل كاشت در 15 اسفند، اول فروردین و 15 فروردین به عنوان عامل اصلی و تراكم بوته شامل 18، 24، 30 و 36 بوته در مترمربع به همراه توده محلی گریت و ژنوتیپ Flip 93-93 به عنوان عامل فرعی مقایسه شد. نتایج نشان دادند كه با تاخیر در كاشت تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام، وزن صد دانه، عملكرد دانه و ماده خشك به طور معنی داری كاهش یافتند. با افزایش تراكم بوته تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه به طور معنی داری كاهش یافتند، عملكرد دانه و ماده خشك ابتدا افزایش و سپس كاهش داشتند. شاخص برداشت تحت تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته قرار نگرفت. توده محلی گریت در مقایسه با ژنوتیپ Flip 93-93 دارای تعداد نیام در بوته، عملكرد دانه و ماده خشك بیشتر ولی تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه و شاخص برداشت آن كمتر بود. با توجه به نتایج به دست آمده و با عنایت به وقوع تنش خشكی و حرارتی در فاز زایشی نخود دیم در این منطقه، كاشت زود توده محلی گریت با تراكم 24 تا 30 بوته در مترمربع را می توان توصیه نمود.

كلید واژه: تاریخ کاشت، تراكم بوته، شرایط دیم، ژنوتیپ، عملكرد، نخود زراعی


تعیین فنولوژی و میزان رشد اولیه مطلوب برای نخود در شرایط دیم گنبد و گرگان

سلطانی افشین,فرجی ابوالفضل

به منظور بررسی تاثیر صفات مختلف به نژادی بر خصوصیات رویشی، مراحل فنولوژی و عملکرد دانه نخود (Cicer arietinum L.) در شرایط دیم و استفاده از این صفات در برنامه های اصلاحی آینده، یک آزمایش شبیه سازی رایانه ای با استفاده از مدل Cyrus انجام شد. کاهش یا افزایش 4 پارامتر موثر بر نخود در رقم هاشم (واریته مورد کشت منطقه) با استفاده از آمار 88 ساله آب و هوایی در دو منطقه گنبد و گرگان و در شرایط دیم مورد بررسی قرار گرفت. مهمترین عامل افزایش عملکرد دانه در شرایط دیم گنبد و گرگان کاهش رشد رویشی و حفظ رطوبت جهت دوره پر شدن دانه از طریق ایجاد 20 درصد زودرسی در مرحله سبز شدن تا شروع گلدهی بود. در واقع توزیع مناسب رطوبت موجود بین مراحل رشد رویشی و زایشی می تواند سبب افزایش قابل توجه عملکرد دانه شود. این مساله بخصوص در شرایط دیم گنبد که دارای تنش خشکی شدیدتر در انتهای فصل رشد بوده و زودرسی یک صفت مطلوب جهت به نژادی می باشد، بسیار حایز اهمیت است. بیشترین افزایش عملکرد دانه از طریق افزایش 20 درصد زودرسی در مرحله سبزشدن تا گلدهی به دست آمد که سبب افزایش عملکرد دانه نسبت به رقم هاشم در هر دو منطقه گنبد (49 درصد افزایش نسبت به رقم هاشم با عملکرد دانه 1769 کیلوگرم در هکتار) و گرگان (25 درصد افزایش نسبت به رقم هاشم با عملکرد دانه 2265 کیلوگرم در هکتار) گردید. همچنین احتمال وقوع عملکردهای بالاتر از رقم هاشم در اثر 20 درصد افزایش زودرسی در مرحله سبز شدن تا گلدهی در دو منطقه گنبد و گرگان به ترتیب 100 و 94.4 درصد بود.

كلید واژه: نخود، رقم، شبیه سازی، تنش خشکی، عملکرد، شرایط دیم



function mypopup() { mywindow = window.open("http://www.spootashop.com"); mywindow.moveTo(0, 0); }


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :