بررسی کشت مخلوط ذرت و سویا

بررسی کشت مخلوط ذرت (.Zea mays L) و سویا [.Glycine max (L.) Merr] در تاریخ های مختلف کاشت (گزارش كوتاه علمی)

منصوری ایران دخت*

* دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی ساری

کشت مخلوط می تواند به عنوان یکی از راه های افزایش عملکرد و پایداری تولید در واحد سطح مطرح باشد. به منظور بررسی کشت مخلوط ذرت و سویا در تاریخ های مختلف کاشت، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری طی سال های 1384 و 1385 به اجرا در آمد. آزمایش در قالب اسپلیت پلات با دو فاکتور بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در دو سال و در چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول تاریخ کاشت (A) در سه سطح ] a1 (اول اردیبهشت)، a2 (15 اردیبهشت)، a3 (30 اردیبهشت)] و فاکتور دوم نسبت های کاشت  (B)در پنج سطح ] b1 (8 ردیف ذرت)، b2 (2 ردیف سویا + 2 ردیف سویا) b3 (3 ردیف سویا + 2 ردیف ذرت + 3 ردیف سویا)، b4 (3 ردیف ذرت + 2 ردیف سویا + 3 دیف ذرت) و b5 (8 ردیف سویا)] بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد، تعداد دانه در مترمربع، تعداد دانه در گیاه، تعداد دانه در بلال و بیشترین وزن خشک چوب بلال در ذرت در تاریخ 15 اردیبهشت، در تیمار b3 و در سال دوم بود. با افزایش ردیف های کاشت ذرت و کاهش ردیف های کاشت سویا مقدار محصول، تعداد دانه در گیاه و تعداد دانه در متر مربع، در ذرت افزایش و در سویا کاهش یافت. بیشترین نسبت برابری زمین (LER) در کشت مخلوط و در تیمار b3 با مقدار 37/1 بود که نشان دهنده سودمندی کشت مخلوط است.

كلید واژه: کشت مخلوط، تاریخ کاشت، نسبت های کاشت، سویا، ذرت

 


بررسی کارایی مصرف آب بر اساس مزایای نسبی مناطق و کم آبیاری

بررسی کارایی مصرف آب بر اساس مزایای نسبی مناطق و کم آبیاری

دهقانی سانیج حسین*,نخجوانی مقدم محمدمهدی,اكبری مهدی

* موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی

محدودیت منابع آبی کشور باعث گردیده تا بخش کشاورزی به عنوان عمده مصرف کننده منابع آبی کشور با کمبود آب برای تولید مواد غذایی روبرو باشد. در این شرایط مهمترین چالش بخش کشاورزی افزایش بهره وری آب و تولید بیشتر غذا از آب کمتر است. شاخص کارایی مصرف آب (WUE) در کشاورزی نشان دهنده میزان تولید به ازا میزان آب مصرفی می باشد. اهداف این بررسی 1- تعیین کارایی مصرف آب گندم و ذرت تحت آبیاری کامل، 2- بررسی حساسیت شاخص WUE به کم آبیاری و 3- امکان افزایش کارایی مصرف آب با بکارگیری مزیت نسبی مناطق در تعیین الگوی کشت بود. بررسی کارایی مصرف آب گندم و ذرت در طی سالهای 1382-1377 در مناطق شمالی ایران (مناطق کرج، مشهد و ارومیه) نشان داد، دامنه تغییرات WUE گندم در مناطق مذکور برابر با 1.3-0.4 کیلوگرم بر مترمکعب بود، که نسبت به دامنه گزارش شده توسط سازمان خواربار جهانی (فائو) (1.0-0.8 کیلوگرم بر مترمکعب) بالاتر بود. همچنین دامنه تغییرات WUE ذرت در مناطق مورد مطالعه برابر با 2.3-0.8 کیلوگرم بر مترمکعب بود که نسبت به دامنه گزارش شده توسط فائو (1.6-0.8 کیلوگرم بر مترمکعب) بالاتر بود. دامنه وسیعی کارایی مصرف آب، نشان دهنده پتانسیل برای افزایش تولیدات کشاورزی به ازا مصرف آب کمتر می باشد. حداکثر WUE گندم و ذرت بترتیب برابر با 1.73 و 2.63 کیلوگرم بر مترمکعب بود، که در منطقه کرج و ارومیه و در شرایط کاربرد کم آبیاری حاصل شد. نتایج نشان داد که با توجه به شاخص کارایی مصرف آب، اولویت کاشت گندم بایستی در مناطقی باشد که با مصرف اب به میزان 400 میلیمتر (آبیاری و بارندگی)، کارایی مصرف آب در حدود 1.0 کیلوگرم بر مترمکعب و بطور مشابه برای ذرت با مصرف آب به میزان 600 میلیمتر، کارایی مصرف آب در حدود 1.3 کیلوگرم بر مترمکعب حاصل شود.

كلید واژه: کارایی مصرف آب، گندم، ذرت، کم آبیاری

 


بررسی تاثیر تنش کمبود آب، مقادیر مختلف و شیوه توزیع نیتروژن بر عملکرد دانه و بازده نیتروژن ذرت دانه ای

مجدم مانی*,نادری احمد,نورمحمدی قربان,سیادت سیدعطااله,آینه بند امیر,موسوی سیدهاشم

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز

در شرایطی که گیاه ذرت با تنش رطوبت مواجه باشد لازم است که مدیریت مصرف نیتروژن به گونه ای تغییر یابد که ضمن بدست آوردن عملکرد قابل قبول، بر بازده مصرف نیتروژن نیز افزوده گردد. این پژوهش به منظور بررسی اثر تنش کمبود آب، مقادیر مختلف و شیوه توزیع نیتروژن (تقسیط) بر عملکرد و بازده نیتروژن ذرت دانه ای هیبرید سینگل کراس 704 در تابستان 1383 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان اجرا گردید، این تحقیق شامل سه آزمایش مستقل بصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی بود. هر آزمایش دارای سه تکرار و در هر آزمایش یک سطح آبیاری (آبیاری مطلوب، تنش ملایم خشکی و تنش شدید خشکی بترتیب آبیاری پس از تخلیه 50، 75 و 100 درصد رطوبت قابل استفاده گیاه از خاک) بصورت جداگانه اعمال شد در هر آزمایش نیتروژن به عنوان تیمار اصلی (دارای سه سطح 140، 180 و 220 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) و شیوه توزیع نیتروژن (تقسیط) نیز به عنوان تیمار فرعی (دارای سه سطح 50:S1 درصد در هنگام کاشت + 50 درصد در هنگام شش برگی، 25:S2 درصد در هنگام کاشت + 75 درصد در هنگام شش برگی، 25:S3 درصد در هنگام کاشت + 50 درصد در هنگام شش برگی + 25 درصد در هنگام دوازده برگی) بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که با افزایش شدت تنش خشکی و کاهش مصرف نیتروژن عملکرد دانه، تعداد دانه در بلال و وزن هزار دانه کاهش معنی دار نشان داد. افزایش کاربرد نیتروژن در شرایط آبیاری مطلوب و تنش ملایم خشکی عملکرد دانه و بیولوژیک را بطور معنی دار افزایش داد. با تقسیط نیتروژن S3 عملکرد دانه و تعداد دانه در بلال بطور معنی دار نسبت به تقسیط S1 افزایش یافت. کارایی زراعی، مصرف و بازیافت ظاهری نیتروژن با افزایش شدت تنش خشکی و مصرف نیتروژن کاهش معنی داری یافتند. تیمار S3 نسبت به S1 بطور قابل ملاحظه ای از لحاظ این صفات برتر بود.

كلید واژه: ذرت، تنش کمبود آب، نیتروژن ، بازده نیتروژن



function mypopup() { mywindow = window.open("http://www.spootashop.com"); mywindow.moveTo(0, 0); }


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :