بررسی کشت مخلوط ذرت و سویا

بررسی کشت مخلوط ذرت (.Zea mays L) و سویا [.Glycine max (L.) Merr] در تاریخ های مختلف کاشت (گزارش كوتاه علمی)

منصوری ایران دخت*

* دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی ساری

کشت مخلوط می تواند به عنوان یکی از راه های افزایش عملکرد و پایداری تولید در واحد سطح مطرح باشد. به منظور بررسی کشت مخلوط ذرت و سویا در تاریخ های مختلف کاشت، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری طی سال های 1384 و 1385 به اجرا در آمد. آزمایش در قالب اسپلیت پلات با دو فاکتور بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در دو سال و در چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول تاریخ کاشت (A) در سه سطح ] a1 (اول اردیبهشت)، a2 (15 اردیبهشت)، a3 (30 اردیبهشت)] و فاکتور دوم نسبت های کاشت  (B)در پنج سطح ] b1 (8 ردیف ذرت)، b2 (2 ردیف سویا + 2 ردیف سویا) b3 (3 ردیف سویا + 2 ردیف ذرت + 3 ردیف سویا)، b4 (3 ردیف ذرت + 2 ردیف سویا + 3 دیف ذرت) و b5 (8 ردیف سویا)] بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد، تعداد دانه در مترمربع، تعداد دانه در گیاه، تعداد دانه در بلال و بیشترین وزن خشک چوب بلال در ذرت در تاریخ 15 اردیبهشت، در تیمار b3 و در سال دوم بود. با افزایش ردیف های کاشت ذرت و کاهش ردیف های کاشت سویا مقدار محصول، تعداد دانه در گیاه و تعداد دانه در متر مربع، در ذرت افزایش و در سویا کاهش یافت. بیشترین نسبت برابری زمین (LER) در کشت مخلوط و در تیمار b3 با مقدار 37/1 بود که نشان دهنده سودمندی کشت مخلوط است.

كلید واژه: کشت مخلوط، تاریخ کاشت، نسبت های کاشت، سویا، ذرت

 


بررسی و مقایسه عملکرد علوفه شبدر لاکی با دیگر گونه های شبدر در تاریخ های مختلف کاشت

زمانیان محمد*

* موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر

به منظور بررسی و مقایسه پتانسیل تولید علوفه شبدر لاکی در مقایسه با دیگر گونه های شبدر در تاریخ های مختلف کاشت، این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با 12 تیمار و چهار تکرار در کرج اجرا شد. تاریخ کاشت در چهار سطح (اول، 15 و 30 شهریور و 15 مهر) به عنوان کرت اصلی و ارقام شبدر در سه سطح (شبدر لاکی، شبدر برسیم و شبدر ایرانی) به عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه مرکب سه ساله نشان داد که اثر سال، تاریخ کاشت، رقم و اثر متقابل سال ´ رقم، سال ´ تاریخ کاشت، تاریخ کاشت ´ رقم و سال ´ تاریخ کاشت ´ رقم (به جز علوفه خشک) از نظر عملکرد علوفه تر و علوفه خشک معنی دار است. مقایسه میانگین صفات در تاریخ های کاشت و گونه های شبدر نشان داد که به ترتیب بیشترین عملکرد علوفه تر و خشک در تاریخ کاشت اول شهریور با 70.20 تن و 13.23 تن در هکتار و گونه شبدر ایرانی با 83.40 تن و 15.23 تن در هکتار (با شبدر برسیم در یک گروه بود) به دست آمد. مقایسه میانگین اثر متقابل تاریخ کاشت ´ رقم نشان داد که تیمار d3v3 (تاریخ کاشت 31 شهریور و گونه شبدر ایرانی) با 90.21 تن علوفه تر و 18.85 تن در هکتار علوفه خشک بهترین تیمار بود.

كلید واژه: شبدر لاکی، گونه های شبدر، عملکرد علوفه، تاریخ کاشت

 


تعیین مناسب ترین تاریخ کاشت برای ارقام گندم نان (.Triticum aestivum L) دارای تیپ های رشد متفاوت در نیشابور

جعفرنژاد احمد*

* ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور، مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی

به منظور تعیین مناسب ترین تاریخ كاشت ارقام گندم دارای تیپ های رشد متفاوت آزمایشی در سه تاریخ كاشت 20 مهر، 15 آبان و 10 آذر با شش رقم گندم پیشتاز و مرودشت (بهاره)، توس و الوند (بینابین)،MV17  و الموت (زمستانه) به صورت كرت های خرد شده در سه تكرار، طی دو سال زراعی 84-1382 در ایستگاه تحقیقات كشاورزی نیشابور اجرا شد. تجزیه واریانس مركب داده ها نشان داد اثر تاریخ كاشت بر تعداد سنبله در مترمربع، وزن تك دانه، ارتفاع بوته و تعداد روز تا ظهور سنبله معنی دار بود، ولی اثر آن بر میانگین عملكرد دانه معنی داری نبود، كه علت اصلی آن شرایط آب و هوایی متفاوت دو سال آزمایش بود. اثر متقابل سال × تاریخ كاشت بر عملكرد دانه معنی دار بود (P<0.05)، به طوریكه در سال اول ، بیشترین عملكرد دانه در تاریخ كاشت اول (8804 کیلوگرم در هکتار) و سال دوم در تاریخ كاشت سوم (7707 کیلوگرم در هکتار) ثبت شد. افت شدید دمای هوا در فروردین ماه سال دوم آزمایش به كمتر از 7- درجه سانتیگراد به كشت های دیر، به دلیل عدم برخورد مراحل حساس نموی، در مقایسه با كشت زود خسارت كمتری وارد شد و در نتیجه درصد كاهش عملكرد نیز كمتر بود. اثر متقابل تاریخ کاشت × رقم معنی دار بود (P<0.01)، بنابراین واكنش تیپ های مختلف گندم به تاریخ كاشت متفاوت بود. بطوریكه با تاخیر در كاشت، عملكرد ارقام زمستانه بیشتر (12 درصد) از ارقام بینابین و بهاره كاهش یافت كه دلیل اصلی آن كاهش تعداد سنبله در واحد سطح بود. البته بخشی از كاهش عمكرد دانه با افزایش وزن هزار دانه جبران شد. نتایج این تحقیق نشان داد مناسب ترین تاریخ كاشت تیپ های زمستانه اواسط مهر و تیپ های بهاره نیمه اول آبان بود. در شرایط مناطق معتدل مانند نیشابور تیپ های بهاره از عملكرد بیشتری نسبت به ارقام زمستانه و بینابین برخوردارند و برای حصول به حداكثر تولید، كشت این نوع ارقام توصیه می شود.

كلید واژه: گندم، تیپ رشد، تاریخ کاشت، عملكرد دانه، وزن هزار دانه

 


تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای آن در ژنوتیپ های نخود زراعی (.Cicer arientinum L) در شرایط دیم خرم آباد

فلاح سیف اله*

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد

برای مطالعه تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای عملكرد ژنوتیپ های نخود زراعی در شرایط دیم منطقه خرم آباد، آزمایشی در مزرعه تحقیقات كشاورزی اداره هواشناسی لرستان در سال زراعی 85-1384 به اجرا درآمد. این آزمایش به صورت اسپلیت فاكتوریل در قالب طرح بلوك های كامل تصادفی با سه تكرار اجرا شد. تاریخ كاشت شامل كاشت در 15 اسفند، اول فروردین و 15 فروردین به عنوان عامل اصلی و تراكم بوته شامل 18، 24، 30 و 36 بوته در مترمربع به همراه توده محلی گریت و ژنوتیپ Flip 93-93 به عنوان عامل فرعی مقایسه شد. نتایج نشان دادند كه با تاخیر در كاشت تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام، وزن صد دانه، عملكرد دانه و ماده خشك به طور معنی داری كاهش یافتند. با افزایش تراكم بوته تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه به طور معنی داری كاهش یافتند، عملكرد دانه و ماده خشك ابتدا افزایش و سپس كاهش داشتند. شاخص برداشت تحت تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته قرار نگرفت. توده محلی گریت در مقایسه با ژنوتیپ Flip 93-93 دارای تعداد نیام در بوته، عملكرد دانه و ماده خشك بیشتر ولی تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه و شاخص برداشت آن كمتر بود. با توجه به نتایج به دست آمده و با عنایت به وقوع تنش خشكی و حرارتی در فاز زایشی نخود دیم در این منطقه، كاشت زود توده محلی گریت با تراكم 24 تا 30 بوته در مترمربع را می توان توصیه نمود.

كلید واژه: تاریخ کاشت، تراكم بوته، شرایط دیم، ژنوتیپ، عملكرد، نخود زراعی


بررسی اثر تاریخ های مختلف كاشت و رژیمهای مختلف آبیاری بر خصوصیات مورفولوژیک و عملكرد نخود (.Cicer arietinum L) رقم 3279 ILC در شرایط آب و هوایی نیشابور

رضوانی مقدم پرویز,صادقی ثمرجان رضا

جهت بررسی اثرات تاریخ های كاشت و رژیمهای آبیاری بر خصوصیات زراعی و عملكرد یك رقم نخود (رقم ILC3279)، آزمایشی در سال زراعی 81 - 1380 در مزرعه آموزشی تحقیقاتی آموزشكده كشاورزی شهید رجایی نیشابور اجرا شد. آزمایش مورد نظر بصورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوكهای كامل تصادفی در چهار تكرار اجرا شد. كرتهای اصلی شامل چهار رژیم آبیاری (عدم آبیاری در طول فصل رشد (رژیم دیم)، یك بار آبیاری بهاره (اول گلدهی)، دو بار آبیاری بهاره (شروع گلدهی و 50% گلدهی) و فاریاب) و كرتهای فرعی دارای چهار تاریخ كاشت (پاییزه، انتظاری، بهاره و تاخیری) منظور شدند. در این آزمایش كشت تاخیری با رژیمهای آبی دیم, یك بار آبیاری بهاره و دو بار آبیاری بهاره خشك شدند و فقط كشت تاخیری با رژیم آبی فاریاب باقی ماند. بر اساس نتایج حاصله افزایش آب آبیاری توانست ارتفاع بوته، ارتفاع اولین غلاف از سطح زمین، فاصله بین گره ها، تعداد گره، تعداد ساقه، تعداد غلاف در بوته، تعداد غلافهای دو دانه ای، یك دانه ای و پوك، تعداد دانه در بوته، وزن دانه در بوته، وزن صد دانه و عملكرد را افزایش دهد. با افزایش طول دوره رشد، ارتفاع بوته، ارتفاع اولین غلاف از سطح زمین، تعداد گره، تعداد ساقه، تعداد غلاف در بوته، تعداد غلافهای (دو دانه ای و پوك)، تعداد دانه در بوته، وزن دانه در بوته افزایش یافت. در این میان كشت پاییزه بالاترین عملكرد را نسبت به تاریخهای كاشت دیگر داشت و كشت تاخیری نسبت به كشت انتظاری و بهاره دارای عملكرد بیشتری بود. گیاهان كشت پاییزه با رژیم آبی فاریاب نسبت به سایر تاریخهای كاشت و رژیمهای آبی از ارتفاع بوته، تعداد گره، تعداد ساقه، تعداد غلاف در بوته، تعداد غلافهای یك دانه ای و پوك، تعداد دانه در بوته و عملكرد بیشتری برخوردار بودند. كشت بهاره با رژیم آبی دیم به علت كوتاه شدن دوره رشد و كاهش آب قابل دسترس دارای ارتفاع بوته، تعداد گره، تعداد غلاف در بوته، تعداد غلافهای یك دانه ای، تعداد دانه در بوته، وزن دانه، وزن صد دانه و عملكرد كمتری بود.

كلید واژه: نخود، تاریخ کاشت، رژیم آبیاری، عملکرد، اجزا عملکرد


اثر تاریخ کاشت و تیمارهای مختلف کودی بر عملکرد، اجزا عملکرد و درصد روغن دانه گیاه کرچک

رضوانی مقدم پرویز,برومندرضازاده زینت,محمدآبادی علی اصغر,شریف علی

به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و کودهای آلی و شیمیایی بر عملکرد، اجزا عملکرد دانه و درصد روغن دانه گیاه کرچک مطالعه ای در سال زراعی 83- 82 با استفاده از آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تیمارهای این آزمایش عبارت بودند از ترکیبی از چهار سطح تاریخ کاشت (شامل 18 فروردین، 2 اردیبهشت، 17 اردیبهشت و 1 خرداد) و چهار سطح کودهای آلی و شیمیایی (شامل کود گاوی، کود کمپوست هر یک به مقدار 30 تن در هکتار و کود شیمیایی (100 کیلوگرم در هکتار ازت و 250 کیلوگرم در هکتار فسفر) و تیمار بدون کود (شاهد)) بود. نتایج این بررسی نشان داد که با تاخیر در کاشت عملکرد دانه؛ درصد روغن دانه و عملکرد روغن کاهش یافت ولی از نظر آماری اختلاف معنی داری بین تاریخهای دوم اردیبهشت، هفدهم اردیبهشت و اول خرداد مشاهده نشد. شاخص برداشت و وزن صد دانه تحت تاثیر هیچیک از تیمارها اعم از تاریخ کاشت و تیمارهای کودی قرار نگرفت. بیشترین تعداد شاخه های جانبی، تعداد گل آذین های بارور، تعداد کپسول بارور در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن دانه در بوته، وزن کاه و کلش در تاریخ کاشت 17 اردیبهشت و تیمار کود شیمیایی حاصل شد. نتایج این بررسی نشان داد که بیشترین درصد روغن، عملکرد دانه و عملکرد روغن در تیمارهای کود کمپوست و کود شیمیایی و در تاریخ کاشت 18 فروردین بدست آمد

كلید واژه: کرچک، تاریخ کاشت، کود، عملکرد دانه و درصد روغن


اثر زمان کاشت و سطوح مختلف نیتروژن بر خصوصیات کمی و کیفی کتان روغنی (.Linum usitatissimum L)

رحیمی محمدمهدی*,نورمحمدی قربان,آینه بند امیر,افشار عیسی,معاف پوریان غلام رضا

* دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، خوزستان

به منظور بررسی اثر زمان کاشت و سطوح مختلف نیتروژن بر خصوصیان کمی وکیفی کتان روغنی، آزمایشی به صورت کرت خرد شده در قالب بلوک های کاملا تصادفی، در چهار تکرار و در طی دو سال زراعی 85-1384 و 86-1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی یاسوج اجرا شد. پنج زمان کاشت طوری انتخاب شدند که در آن زمان ها، دمای خاک در عمق دو سانتی متری به ترتیب 4، 6، 10، 8 و 12 درجه سانتی گراد بود (به ترتیب مصادف با بیستم اسفند، اول فرروردین، دهم فروردین، بیستم فروردین و اول اردیبهشت) در کرت های اصلی منظور شدند. در کرت های فرعی چهار سطح کود شامل شاهد (بدون کود)، 50، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره قرار داده شدند که %50 به آن هنگام کاشت و 50% به صورت سرک مصرف شد. نتایج تجزیه مرکب دو ساله داده های آزمایش نشان داد که با تاخیر در کاشت، ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی، تعداد میوه، عملکرد دانه، وزن هزار دانه، شاخص سطح برگ، ماده خشک، سرعت رشد محصول و درصد روغن به طور معنی داری کاهش یافت. مصرف 100 کیلو گرم در هکتار نیتروژن خالص بر ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی، تعداد میوه، عملکرد دانه، شاخص سطح برگ، ماده خشک و سرعت رشد محصول افزایش معنی داری داشت. تاریخ کاشت اول با 1801.12 کیلو گرم در هکتار بیشترین و تاریخ کاشت پنجم با 760.48 کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را تولید کرد. بیشترین و کمترین میزان عملکرد دانه در تیمارهای 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص و شاهد به ترتیب 1895.22 و 1351.87 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین میزان روغن (34.6 درصد) در تاریخ کاشت اول به دست آمد. تاریخ کاشت اول با 52.38 درصد بیشترین و تاریخ کاشت پنجم با 50.58 درصد کمترین اسید چرب لینولنیک را تولید کرد. تاریخ کاشت بر اسیدهای چرب اولئیک و لینولئیک اثر معنی داری نداشت. بیشترین مقدار اسید چرب لینولنیک (52.64 درصد) و اسید چرب لینولئیک (15.36 درصد) با مصرف 150 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص و بیشترین مقدار اسید اولئیک (20.59 درصد) بدون مصرف کود نیتروژن به دست آمد. 

كلید واژه: کتان روغنی، تاریخ کاشت، نیتروژن، عملکرد، اجزای عملکرد، اسید چرب


تاثیر تاریخ کاشت و تراکم بوته بر میزان اسانس و ترکیبهای آن در سنبل الطیب (.Valeriana officinalis L)

مرتضی الهام*,اكبری غلام علی,مدرس ثانوی سید‌علی محمد,فوقی بهروز,عبدلی محمد,علی آبادی فراهانی حسین

* گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت و تراکم بوته مختلف بر مقدار و ترکیبهای اسانس گیاه سنبل الطیب (Valeriana officinalis L.)، این آزمایش در سالهای 1385-1384، در مزرعه آزمایشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران انجام شد. آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار اجرا شد. عامل اصلی زمان کاشت، در سه سطح 20 مرداد، 10 و 30 شهریور و عامل فرعی تراکم کاشت، در سه سطح 40000، 80000 و 120000 بوته در هکتار بود. بذرهای سنبل الطیب از واحد تحقیقات گیاهان دارویی دانشگاه شهید بهشتی تهیه شد. پس از استخراج اسانس از ریشه خشک شده به روش تقطیر با آب، تركیبهای آن توسط دستگاههای كروماتوگرافی گازی (GC)  و كروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS) مورد شناسایی قرار گرفت. تعداد 81 ترکیب در اسانس سنبل الطیب شناسایی شد. در میان همه این ترکیبها، بورنیل استات، والرنال، کامفن و والرانون بیشترین درصد را در میان دیگر ترکیبهای اسانس دارا بودند. با توجه به نتایج، تیمارهای تاریخ کاشت و تراکم بوته، در سطح 1 درصد تاثیر معنی داری بر مقدار اسانس و ترکیبهای بورنیل استات، والرنال، کامفن و والرانون داشت و اثر متقابل تاریخ کاشت و تراکم بوته در سطح 5 درصد بر صفت درصد اسانس، معنی دار بود. نتایج نهایی این آزمایش نشان داد که بیشترین مقدار اسانس و ترکیبهای بورنیل استات، والرنال، کامفن و والرانون از تیمار تاریخ کاشت 30 شهریور و تراکم 40000 بوته در هکتار حاصل شد.

كلید واژه: سنبل الطیب (.Valeriana officinalis L)، تاریخ کاشت، تراکم بوته، اسانس

دانلود مقاله



function mypopup() { mywindow = window.open("http://www.spootashop.com"); mywindow.moveTo(0, 0); }


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :