سمیت تنفسی اسانس های پنج گونه گیاه دارویی روی حشرات

سمیت تنفسی اسانس های پنج گونه گیاه دارویی روی حشرات کامل سوسک چهارنقطه ای حبوبات (Callosobruchus maculatus (Fabricius و شپشه آرد (Tribolium castaneum (Herbest

میركاظمی فائزه,بندانی علیرضا*,صباحی قدرت اله

* گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

در این تحقیق سمیت تنفسی هفت غلظت مختلف (185.2، 370.4، 555.5، 740.7، 925.4، 1111.1 و 1296.3 میكرولیتر در لیتر آب) از اسانس های پنج گونه گیاهی اسطوخودوسLavandula vera L. ، اکلیل کوهی Rosmarinus  officinalis L.، رازیانه Foeniculum vulgare L.، ترخون Artemisia dracunculus L. و مرزه Satureja hortensis L. روی دو گونه مهم آفت انباری، سوسك چهار نقطه ای حبوباتCallosobruchus maculatus (Fabricius)  و شپشه آرد Tribolium castaneum (Herbest) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که سوسک چهار نقطه ای حبوبات نسبت به شپشه آرد به اسانس ها حساس تر است. در بین اسانس های گیاهان مختلف اکلیل کوهی سمیت تنفسی بالایی روی سوسك چهار نقطه ای حبوبات نشان داد به طوری كه میزان مرگ و میر سوسك چهار نقطه ای حبوبات در پائین ترین غلظت اسانس اکلیل کوهی بعد از گذشت 12 ساعت به %100 رسید در حالی كه میزان مرگ و میر شپشه آرد در همین غلظت بعد از گذشت 12 ساعت تنها 5 درصد بود که پس از 24 ساعت به 30 درصد رسید. در مورد اسانس ترخون كه سمیت تنفسی حاصله نسبت به سایر اسانس ها بر روی سوسك چهار نقطه ای حبوبات و شپشه آرد كمتر بود در بالاترین غلظت اسانس میزان مرگ و میر در سوسك چهار نقطه ای حبوبات بعد از 18 ساعت به 100 درصد و در مورد شپشه آرد بعد از 24 ساعت به 95 درصد رسید. میزان مرگ و میر سوسک چهار نقطه ای حبوبات در بالاترین غلظت اسانس های اسطوخودوس، رازیانه و مرزه به ترتیب بعد از 5، 18 و 18 ساعت و در مورد شپشه آرد بعد از 24 ساعت به %100 رسید. LT50 محاسبه شده جهت بررسی دوام اسانس اسطوخودوس برای سوسك چهار نقطه ای حبوبات و شپشه آرد به ترتیب 24.96 و 4.78 برای اسانس اسطوخودوس، 30.14 و 11.73 برای اسانس اکلیل کوهی، 15.64 و 8.71 روز برای اسانس رازیانه، 11.74 و 6.10 برای اسانس ترخون و 12.28 و 3.60 روز برای اسانس مرزه تعیین گردید.

كلید واژه: اسانس، سمیت تنفسی، آفات انباری، اسطوخودوس، اکلیل کوهی، رازیانه، ترخون، مرزه


تراكم، پراكنش فضایی و نمونه برداری دنباله ای شته های خوشه گندم در منطقه گرگان

افشاری علی*,دسترنج مهدی

* گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

به منظور بررسی تراكم و پراكنش فضایی جمعیت دو شتهSitobion avenae (F.)  و Schizaphis graminum (Rondani) روی خوشه  های گندم (Triticum aestivum L.) و نیز طراحی یك برنامه نمونه برداری دنباله ای با دقت ثابت برای آنها، طی دو فصل زراعی 1385 و 1386 از پنج مزرعه گندم پاییزه در اطراف گرگان، نمونه برداری هفتگی به عمل آمد. با استفاده از شاخص ها و مدل های مختلف، پراكنش فضایی مراحل مختلف نشوونمایی شته ها برآورد شد و به كمك مدل گرین، تعداد نمونه لازم و معادلات خطوط تصمیم گیری برای برآورد میانگین جمعیت آنها محاسبه گردید. این دو شته از اواسط فروردین روی خوشه های گندم ظاهر شدند و تا اوایل خرداد به فعالیت خود ادامه دادند. بیشترین میانگین جمعیت آنها 16.01±2.86 عدد شته در خوشه و در نیمه دوم اردیبهشت شمارش شد. بر اساس مقادیر ضرایب تبیین و F، مدل تیلور برای برآورد پراكنش فضایی شته ها از مدل ایوائو مناسب تر بود و مقدار ضریب b از 1.034 برای ماده های بال دار تا 1.545 برای ماده های بدون بال نوسان داشت. سایر شاخص های پراكنش و مدل های توزیع فضایی نیز حاكی از تجمعی بودن پراكنش جمعیت شته ها روی خوشه ها و برازش آن با توزیع دوجمله ای منفی در بسیاری از مقاطع فصل زراعی بود. شته های بالغ بال دار در مقایسه با سایر مراحل نشوونمایی، برای نشان دادن پراكنش تصادفی تمایل بیشتری داشتند، به طوری كه پراكنش جمعیت آنها در 63.7 درصد از تاریخ های نمونه برداری با توزیع پویسون برازش یافت. از نظر هزینه (تعداد نمونه ها)، كارایی نمونه برداری دنباله ای طراحی شده جهت برآورد میانگین جمعیت شته ها با دقت 0.25، در حد قابل قبولی قرار داشت. تعداد نمونه لازم جهت برآورد تراكم جمعیت، تابعی از میانگین جمعیت شته ها در خوشه بود و از 25 عدد خوشه در میانگین 16.01 عدد شته در خوشه تا 268 عدد خوشه در میانگین 0.168 عدد شته در خوشه متغیر بود. اطلاعات ارایه شده در این پژوهش می تواند در مدیریت جمعیت شته های خوشه گندم در منطقه گرگان مورد استفاده قرار گیرد.

كلید واژه: S. avenae؛ S. graminum، گندم، جمعیت، پراكنش فضایی، نمونه برداری دنباله ای


بررسی تغییرات جمعیت شته های کلزا و دشمنان طبیعی غالب آنها در اهواز

فارسی افروز*,كچیلی فرحان,سلیمان نژادیان ابراهیم,خواجه زاده یداله

* گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران، اهواز

در این تحقیق تغییرات جمعیت شته های کلزا و دشمنان طبیعی غالب آنها در طول سال های 87-1386 با نمونه برداری تصادفی از 50 بوته به صورت هفته ای دو بار در مزرعه کلزا مورد بررسی قرار گرفت. 3 گونه شته به اسامی شته خردل، Lipaphis erysimi Kalt.، شته سبز هلو، Sulzer Myzus persicae، و شته مومی کلم، Brevicoryne brassicae L.، شناسایی شدند. شته خردل با فراوانی نسبی 79 درصد گونه غالب شناخته شد و شته های مومی کلم و سبز هلو به ترتیب با فراوانی نسبی 12 و 9 درصد در رده های بعدی قرار گرفتند. شته خردل در نیمه دوم آذر، شته سبز هلو در نیمه اول دی و شته مومی کلم در نیمه دوم بهمن ماه ظاهر شدند. جمعیت شته های خردل و سبز هلو در نیمه دوم اسفند ماه و شته مومی کلم در اواخر اسفند ماه به اوج رسیده و در نهایت در اواخر فروردین ماه با گرم شدن هوا ناپدید گردیدند. شکارگرهای مهم آنها عبارتند از کفشدوزک Coccinella septempunctata L.، مگس سیرفید Episyrphus balteatus De Geer و بالتوری Chrysoperla carnea Stephens که فراوانی نسبی آنها به ترتیب 69، 24 و 7 درصد بود. اوج جمعیت کفشدوزک ها در نیمه دوم اسفند، مگس ها در اواخر اسفند و بالتوری ها در نیمه دوم فروردین ماه مشاهده شد. همچنین یک گونه پارازیتوئیدDiaeretiella rapae Mclntosh  و دو گونه هیپرپارازیتوئید Pachyneuron aphidis Bouche و Aphidencyrtus aphidovorus Mayr از شته های مومیایی شده کلزا شناسایی گردید. بیشترین درصد پارازیتیسم در نیمه اول فروردین 32 درصد و میانگین کل درصد پارازیتیسم بر اساس شته های مومیایی شده حدود 13 درصد مشاهده شد.

كلید واژه: تغییرات جمعیت، شته های کلزا، پارازیتیسم، دشمنان طبیعی


اثر کود نیتروژن بر پارامترهای زیستی و نرخ ذاتی افزایش جمعیت شته سبز گندم (Schizaphis graminum R. (Hom.: Aphididae

علاسوند زراسوند آزیتا*,اللهیاری حسین,حق شناس علیرضا,افیونی مباركه داوود,صبوری علیرضا,ضرغامی سارا,خاقانی شهره

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک

افزودن کود ازته، باعث بالا رفتن میزان ازت موجود در گیاه شده و این عامل می تواند بر رشد، نمو و تولید مثل حشرات گیاهخوار موثر است. برای بررسی اثر کود نیتروژن بر شته سبز گندمSchizaphis graminum R. ، گندم به عنوان مهمترین میزبان شته با چهار سطح نیتروژن تیمار شد. تیمارهای نیتروژن برابر با 0، 50، 100 و 150 درصد از میزان کود توصیه شده بود. آزمایش در دمای 25±1 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 70±10 و دوره نوری 8:16 در آزمایشگاه انجام گردید. تجزیه بافت گیاهان نشان داد کود نیتروژن منجر به بالا رفتن غلظت نیتروژن (%) در گیاه شد. تجزیه داده ها نشان داد که شته های رشد یافته روی تیمار %150 بیشترین طول دوره پوره زایی، طول دوره پوره زایی تا مرگ، و طول عمر را دارا بودند. همچنین بیشترین میزان پوره زایی روی این تیمار ثبت گردید. هرچند که کوددهی نیتروژن تاثیری روی طول دوره پیش از پوره زایی و پس از پوره زایی نداشت. نرخ ذاتی افزایش جمعیت شته بر تیمارهای 0، 50، 100، 150 به روش یات وایت به ترتیب 0.246، 0.266، 0.263، 0.267 (ماده بر ماده بر روز) تعیین گردید. این مطالعه نشان داد که تغذیه شته از گیاهان کوددهی شده، باعث افزایش توانایی تولید مثلی شته در مقایسه با تیمار شاهد می گردد.

كلید واژه: شته سبز گندم، پارامترهای زیستی، نرخ ذاتی افزایش جمعیت

 


مدیریت مصرف آب در سطوح متفاوت شوری

مدیریت مصرف آب در سطوح متفاوت شوری در راستای تحقق اهداف چندگانه كشاورزان حوضه زاینده رود

نیكویی علیرضا*,تركمانی جواد,مامن پوش علیرضا

* بخش تحقیقات اقتصادی كشاورزی و توسعه روستایی، مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی، اصفهان

هدف تصمیم گیرنده گان در انتخاب فعالیت های زراعی مختلف معمولا به یک هدف ویژه ختم نشده و بایستی تعادلی بین نتایج اهداف متضاد و رقیب را برقرار كنند. این مطالعه روشی برای تدوین الگوی بهینه زراعی مبتنی بر اهداف چندگانه در راستای مدیریت منابع آب حوضه آبریز زاینده رود در مقیاس مزرعه با استفاده از داده های تحقیقاتی، آماری و میدانی را معرفی می كند. این روش در چارچوب مدل برنامه ریزی غیرخطی مصالحه ای فازی (FCNLP) طراحی گردید و در آن، از مدل SWAP برای تعیین عمق آبیاری مناسب در شرایط مختلف شوری آب، استفاده شد. نتایج نشان داد كه هر چند منافع اقتصادی این الگو در سطح بحرانی الگوی جاری كشت محصولات، ثابت باقی می ماند، ولی در شرایط شوری صفر قادر به تامین 2/99 و 1/39 درصد به ترتیب از سطح آرمانی اهداف حداقل كردن مصرف آب و حداكثر كردن ثبات درآمدی كشاورزان نیز، خواهد بود. در شوری 4 دسی زیمنس بر متر نیز به ترتیب 6/76، 8/14 و 8/98 درصد و در شوری 7 دسی زیمنس بر متر به ترتیب 7/97، 3/14 و 2/2 درصد از سطوح آرمانی اهداف حداقل ریسک، حداكثر سطح اشتغال و حداقل مصرف كود اوره تحقق خواهد یافت. تامین این اهداف، با تغییر سطح زیر كشت محصولات گندم، یونجه، چغندرقند، برنج و سبزیجات به همراه تغییر عمق آبیاری و كود مصرفی صورت پذیرفت. این تغییرات، به حداكثر شدن تابع مسافت مختلط فازی منجر شد، به طوری كه با در نظر گرفتن وزن نسبی هر یک از اهداف تصمیم گیرندگان مورد مطالعه، در سطوح شوری صفر، 4 و 7 دسی زیمنس بر متر، الگوی پیشنهادی به ترتیب 5/47، 2/41 و 1/41 درصد به سطح آرمانی تامین اهداف برنامه نزدیک می گردد. این روش، به عنوان راهبرد برتر نسبت به سایر راهبردهایی كه اهداف انفرادی چون تامین حداكثر راندمان تولید و یا سود، با یا بدون تغییر در الگوی كشت را دنبال می كنند، تشخیص داده شد و برای آزمون در سطح مزارع حوضه پیشنهاد شد.

كلید واژه: آب، بهینه سازی، فازی، شوری، ریسک، اشتغال


بهینه سازی PSO درشبكه های آبیاری

كاربرد الگوریتم بهینه سازی PSO در توزیع و تحویل بهینه آب در شبكه های آبیاری

منعم محمدجواد*,نوری محمدعلی

* گروه سازه های آبی، دانشكده كشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران

یكی از دلایل ضعف عملكرد پروژه های آبیاری و زهكشی مشكلات برنامه-ریزی توزیع و تحویل مناسب آب در شبكه های آبیاری است. این مشكلات موجب عدم تناسب تحویل آب با نیاز مصرف كنندگان و افزایش تلفات بهره برداری می شود. روش های معمول برای برنامه ریزی تحویل و توزیع آب عموما ابتكاری و مبتنی بر تجربه كارشناسی بوده كه مناسبترین روش نمی باشند. استفاده از روش های تحلیلی و بهینه سازی می تواند بخشی از مشكلات موجود را رفع نماید. مساله برنامه ریزی توزیع و تحویل آب در شبكه های آبیاری یک مساله پیچیده بهینه سازی چند هدفه، چند متغیره، و چند محدودیتی با انواع متغیرها است كه حل آن نیازمند كاربرد روش های توانمند بهینه ساز است. روش های بهینه سازی كلاسیک دارای محدودیت-هایی مانند توقف در نقاط بهینه موضعی و عدم توانایی بكارگیری انواع متغیرها می باشند. برای رفع این محدودیت ها می توان از روش های ابتكاری كه توانایی حل مسایل پیچیده و عبور از نقاط بهینه موضعی و یافتن بهینه سراسری را دارند استفاده نمود. در این تحقیق الگوریتم بهینه سازی PSO  رفتار جمعی اجزا) برای توزیع و تحویل بهینه آب در كانال های آبیاری مورد استفاده قرار گرفته و روش مذكور در كانال amx از شبكه آبیاری ورامین با 11 آبگیر بكار رفته است. روش PSO از رفتار جمعی پرندگان یا ماهی ها كه مسیر یافتن بهترین موقعیت را بر اساس تركیب دو مولفه انفرادی اجزا و جایگاه جمعی گروه اصلاح می نمایند الهام گرفته شده و در دهه اخیر در انواع مسایل بهینه سازی مهندسی با موفقیت بكار گرفته شده است. در این مساله كه هدف حداقل سازی ظرفیت كانال و حداكثر استفاده از دور آبیاری بوده، دبی و مدت تحویل بهینه آب به 11 آبگیر با رعایت ظرفیت كانال و سازه ها و حداكثر دور آبیاری تعیین شده است. با در نظر گرفتن 3 بلوک آبیاری (حداكثر تعداد آبگیرهایی كه همزمان آبیاری می كنند) ظرفیت كانال 64/1 متر مكعب در ثانیه به دست آمد كه در مقایسه با كاربرد روش SA در همین كانال به میزان 320 لیتر در ثانیه كمتر است. نتایج حاصله نشان دهنده توانایی روش PSO در حل مساله برنامه ریزی بهینه توزیع آب در كانال های آبیاری می باشد.

كلید واژه: بهینه سازی، توزیع آب، تحویل آب، شبكه های آبیاری، PSO


روش تحلیلی محاسبه نشت از كانال نیمه بیضی

روش تحلیلی محاسبه نشت از كانال نیمه بیضی به روش نگاشت كانفرمال

مجتهدی سیدحسین,فغفورمغربی محمود*

* دانشگاه فردوسی مشهد

در این مقاله، راه حل تحلیلی برای محاسبه نشت حالت پایدار محصور نشده از یک كانال منحنی شكل با مقطع نیمه بیضی ارائه شده است. راه حل تحلیلی محاسبه نشت از كانال های منحنی شكل به دلیل مشكل بودن نگاشت كانفرمال پروفیل سطح مقطع این گونه كانال ها عمومیت نیافته است. در كار حاضر از هدوگراف سرعت و تبدیل شوارتز-كریستوفل استفاده شده است. در بدست آوردن نگاشت پروفیل سطح مقطع كانال از روشی به نام روش معكوس استفاده می شود كه در آن مرز پروفیل سطح مقطع واقعی كانال در امتداد یک دایره در صفحه هدوگراف سرعت نگاشت می شود. محاسبات در حالت نشت پایدار از كانال نیمه بیضی كه در زیر آن یک لایه زهكش در عمق محدود در زیر بستر كانال قرار گرفته است، انجام می شود. از این روش می توان مقدار نشت، با فرض قرارگیری لایه زهكش در عمق بی نهایت را نیز بدست آورد. از راه حل ارایه شده میزان دبی نشت، معادلات پارامتریک برای نشان دادن مكان هندسی منحنی سطح آزاد و مقدار عرض نشت در لایه زهكش را می توان بدست آورد. همچنین می توان گفت كه دقت روش معكوس در مقایسه با روش های تحلیلی سایر محققین نظیر كازنی قابل قبول بوده و محدودیت آن یعنی غیر عملی بودن شكل مقطع كانال با نسبت های كوچک عرض سطح آب به عمق را نخواهد داشت.

كلید واژه: نشت، نگاشت كانفرمال، روش معكوس، لایه زهكش، منحنی سطح آزاد

 


كارآیی مصرف آب و عملكرد سیب زمینی

تاثیرپذیری كارآیی مصرف آب و عملكرد سیب زمینی رقم سانته از آبیاری محدود

بهرام لو رضا*,ناصری ابوالفضل

* مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی همدان

به منظور بررسی عكس العمل كارآیی مصرف آب و عملكرد سیب زمینی رقم سانته به آبیاری محدود، پژوهشی در ایستگاه تحقیقات كشاورزی اكباتان- همدان با تیمارهای آبیاری كامل (شاهد)، آبیاری با یک هفته، دو هفته و سه هفته تاخیر در چهارمین آبیاری سیب زمینی در سه سال زراعی متوالی از 1383 تا 1385 انجام شده است. نتایج آزمایش ها نشان داد بیشترین و كمترین عملكرد برابر 82/27 و 95/24 تن در هكتار به ترتیب از آبیاری با دو هفته تاخیر و آبیاری كامل به دست آمده است. عدم حساسیت مراحل اولیه رشد سیب زمینی به تاخیر در آبیاری موجب این نتیجه شده است. علاوه بر آن، آب مصرفی در آبیاری كامل سیب زمینی حدود 12803 مترمكعب در هكتار بوده، در حالی كه نیاز آبی آن در شرایط اقلیمی اكباتان نزدیک 6640 مترمكعب در هكتار است. به نظر می رسد كاربرد آب زیاد، موجب كاهش عملكرد شده باشد. همچنین بیشترین كارآیی مصرف آب برابر 44/2 وكمترین مقدار آن برابر 96/1 كیلوگرم بر مترمكعب به ترتیب از كاربرد تیمار آبیاری با دو هفته تاخیر و آبیاری كامل حاصل شده است. آبیاری محدود در مراحل اولیه رشد سیب زمینی نه تنها موجب كاهش عملكرد آن نشده، بلكه موجب افزایش كارآیی مصرف آب نسبت به آبیاری كامل نیز شده است. برای مرتبط نمودن عملكرد محصول به آب مصرفی، یک تابع تولید با تحلیل رگرسیون چندگانه به دست آمد.كاربرد آبیاری با تاخیر دو هفته، موجب افزایش عملكرد به اندازه 4/11 درصد و صرفه جویی در آب به اندازه 3/10 درصد نسبت به شرایط آبیاری كامل شده است. توصیه می شود برای داشتن عملكرد وكارآیی مصرف آب بهینه، سیب زمینی رقم سانته با دوهفته تاخیر پس از سومین نوبت، آبیاری شود.

كلید واژه: كم آبیاری، برنامه ریزی آبیاری، عملكرد سیب زمینی، كارآیی مصرف آب


اندازه گیری متغیرهای هواشناسی در برآورد نیاز آبی گیاه

تاثیر بازه زمانی اندازه گیری متغیرهای هواشناسی در برآورد نیاز آبی گیاه مرجع چمن در منطقه كرمان

بختیاری بهرام*,لیاقت عبدالمجید,خلیلی علی

* گروه مهندسی آب، دانشكده كشاورزی، دانشگاه شهید باهنر كرمان

در این مطالعه، تاثیر بازه زمانی متغیرهای هواشناسی اندازه گیری شده در برآورد تبخیر تعرق مرجع (ETo) در ایستگاه هواشناسی خودكار مستقر در مزرعه دانشگاه شهید باهنر كرمان مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از سری داده های اندازه گیری شده در فواصل زمانی 10 دقیقه ای طی یک دوره زمانی یک ماهه (ژوئن 2007) مشتمل بر 4318 داده از متغیرهای هواشناسی تشعشع طول موج كوتاه خورشید، سرعت باد، دمای هوا و رطوبت نسبی، ابتدا تاثیر بازه زمانی نمونه برداری در برآورد میانگین های متغیرهای مذكور تحلیل شده است. همچنین با استفاده از تحلیل حساسیت مدل پنمن- مونتیث استاندارد ASCE و با تركیب ضرایب حساسیت و خطاهای حاصله به سبب نمونه برداری زمانی، تاثیر بازه زمانی اندازه گیری داده های هواشناسی در براورد ETo روزانه برای هر متغیر به صورت كمی بررسی گردیده است. نتایج نشان داد كه شدت تابش خورشید و سرعت باد از حساس ترین متغیرهای هواشناسی موثر بر اریبی در اثر بازه زمانی نمونه  برداری ناكافی بوده اند. به طوری كه خطای روزانه ای معادل 6/12% برای شدت تابش و 6/13% برای سرعت باد در اثر ناكافی بودن نمونه گیری متغیرها به دست آمد. به علاوه، تاثیر ناكافی بودن نمونه گیری زمانی در برآورد ETo روزانه با توجه به حداكثر اریبی 41/0 میلی متر بر روز به سبب نمونه  برداری ناكافی شدت تابش خورشید معنی دار بوده است.

كلید واژه: تبخیرتعرق، داده های اقلیمی، كرمان، نمونه گیری زمانی


برنامه ریزی غیرخطی و سیستمهای پویا در تخصیص آب كشاورزی

برنامه ریزی غیرخطی و سیستمهای پویا در تخصیص آب كشاورزی (مطالعه موردی: حوضه زاینده رود اصفهان)

پایمزد شهلا,مرید سعید*,مقدسی مهنوش

* گروه سازه های آبی، دانشگاه تربیت مدرس تهران

روند رو به رشد مشكلات كمبود آب، نقش موثری را در تشدید بحران آب ایران دارد. این شرایط، نیاز به اعمال راه كارهایی موثر برای مدیریت بهینه و كارآمد آب را بیش از پیش ضروری می سازد. بدین منظور، استراتژی مناسب برای تطبیق با این شرایط، برآورد نیاز بخش كشاورزی با در نظر گرفتن آب قابل دسترس، مراحل رشد گیاهان، مسایل اقتصادی و تعامل میان اجزای سیستم های آبی است كه روش شناسی و ابزارهای خاص خود را طلب می كند. هدف این تحقیق، ارایه رویكردی بدین منظور است كه برای آن بهینه سازی سیستم دینامیک  (SDO)مورد ارزیابی قرار گرفته و شبكه آبیاری زاینده رود نیز برای ارایه روش شناسی و ارزی آبی انتخاب شده است. نتایج نشان می دهد كه  SDOابزار مفیدی برای تبیین مكانیزم تخصیص آبیاری و همچنین مناسب برای ارزیابی سناریوها می باشد. همچنین نتایج مربوط با مدل بهینه سازی غیرخطی با استفاده از نرم افزار LINGO مقایسه گردید كه نشان از توان قابل قبول بهینه سازی در SDO را داشت. ضمن اینكه این ابزار قابلیت بالایی برای پشتیبانی از تصمیمات (DSS) و ارزیابی سناریوهای مختلف را دارد كه نمونه ان برای یک خشكسالی در مقاله نشان داده شد.

كلید واژه: بهینه سازی، سیستمهای پویا، برنامه ریزی غیرخطی، تخصیص آب و حوضه زاینده رود


  • کل صفحات:4  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  •   
function mypopup() { mywindow = window.open("http://www.spootashop.com"); mywindow.moveTo(0, 0); }


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :