تاثیر موقعیت منطقه نمونه و نظر كارشناس بر نتایج روش ژئوپدولوژی در نقشه برداری خاك (مطالعه موردی: منطقه بروجن، استان چهارمحال و بختیاری)

اسفندیارپورربروجنی عیسی,صالحی محمدحسن*,تومانیان نورایر,محمدی جهانگرد

* دانشكده كشاورزی، دانشگاه شهركرد

ژئوپدولوژی، یك روش سیستماتیك تجزیه و تحلیل سطوح ژئومرفیك برای نقشه برداری خاك است كه عملیات صحرایی را عمدتا بر مبنای كار در منطقه نمونه پایه ریزی می كند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی موقعیت منطقه نمونه و تاثیر نظر كارشناس در راستای تعیین میزان اعتبار تعمیم پذیری نتایج حاصل از روش ژئوپدولوژی برای اشكال اراضی مشابه، در جنوب غربی بروجن است. پس از تهیه نقشه تفسیری اولیه روی عكس های هوایی با مقیاس “1:20000”، با توجه به موقعیت های مختلف واحد Pi111 كه بیشترین مساحت از محدوده مطالعاتی را در بر می گرفت، منطقه نمونه در سه موقعیت مختلف طراحی شد و نقشه مزبور، در قالب مطالعات خاك شناسی رده دوم نهایی گردید. هم چنین، نظر دو كارشناس مختلف در رابطه با تعیین نقاط آزمون در خارج از منطقه نمونه به منظور بررسی میزان اعتبار نتایج تعمیم پذیری روش ژئوپدولوژی برای واحد مذكور، مدنظر قرار گرفت. نتایج نشان داد كه تغییر موقعیت منطقه نمونه، تفاوت های تاكسونومیكی را در سطوح مختلف (رده، تحت گروه و یا فامیل) و نوع واحد نقشه (كمپلكس و همگون) برای واحد Pi111 در بر داشته است. هم چنین، علی رغم مشابهت نتایج رده بندی پروفیل های تعیین شده توسط كارشناسان با یكدیگر، میزان هم خوانی این خاك ها با پروفیل های شاهد منطقه نمونه (تا سطح فامیل) در هر كدام از موقعیت های سه گانه، متفاوت بود. بنابراین، استفاده از فازهای شكل اراضی برای افزایش دقت نتایج روش ژئوپدولوژی توصیه می شود.

كلید واژه: ژئوپدولوژی، نقشه برداری خاک، منطقه نمونه، تعمیم پذیری، منطقه بروجن