اثر آرایش كاشت و سطوح مختلف آب بر عملكرد سیب زمینی در روش آبیاری قطرهای (تیپ) در منطقه فیروزكوه

صدرقاین سیدحسین*,نخجوانی مقدم محمدمهدی,باغانی جواد

* موسسه تحقیقات فنی و مهندسی كشاورزی

یكی از مشكلات توسعه روش آبیاری قطره ای (تیپ) در مزارع سیب زمینی، مصرف زیاد نوارهای تیپ در واحد سطح می باشد كه در نتیجه باعث افزایش هزینه ها می شود. به همین منظور، سه آرایش كاشت سیب زمینی بعنوان عامل اصلی و سه سطح تامین آب مورد نیازگیاه بعنوان عامل فرعی در چهار تكرار در قالب طرح اسپلیت پلات برپایه بلوكهای كامل تصادفی با استفاده از روش آبیاری قطره ای (تیپ)، طی دو سال زراعی 1382 و 1383 درمنطقه فیروزكوه مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل سه آرایش كاشت مختلفB1  ،B2  و B3 و سه سطح آبیاری1 ،  I 2وI 3  به ترتیب معادل 100، 80 و 60 درصد تامین آب مورد نیاز گیاه بود. مبنای محاسبه آب مورد نیاز سند ملی آب كشور بود. هر سال در زمان برداشت وزن كل محصول، شامل وزن غده های قابل ارایه به بازار، غده های ریز و غده های بذری برای تمام تیمارهای آزمایش تعیین و نسبت به تجزیه واریانس آنها اقدام گردید. نتایج نشان داد كه اثر آرایش كاشت بر كارآیی مصرف آب در سطح یک درصد و اثر آبیاری بر عملكرد كل و عملكرد غده های قابل ارایه به بازار به ترتیب در سطح یک و پنچ درصد معنی دار شد. كاهش آب مصرفی به میزان 20 درصد نسبت به نیاز آبی ارایه شده از سند ملی آب محصولات كشاورزی سبب افزایش عملكرد كل، عملكرد قابل ارایه به بازار و كارآیی مصرف آب سیب زمینی گردید. تیمار آرایش كاشت B2 با سطح تامین 80 درصد نیاز آبی از نظر عملكرد كل، عملكرد محصول قابل ارایه به بازار و كارآیی مصرف آب به ترتیب به میزان 40249 و 36965 كیلوگرم در هكتار وkg/m3 11/69  از بقیه تیمارها برتری داشت. لذا تیمار آرایش كاشت B2 با دو ردیف كاشت با فاصله 35 سانتی متر (روی پشته) و یک نوار آبده تیپ وسط آنها با تامین 80 درصد نیاز آبی گیاه قابل توصیه برای مناطق سرد و معتدل مشابه منطقه مورد مطالعه می باشد.

كلید واژه: آبیاری قطره ای (تیپ)، آرایش كاشت، سیب زمینی، كارآیی مصرف آب، فیروزكوه