بررسی کشت مخلوط ذرت (.Zea mays L) و سویا [.Glycine max (L.) Merr] در تاریخ های مختلف کاشت (گزارش كوتاه علمی)

منصوری ایران دخت*

* دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی ساری

کشت مخلوط می تواند به عنوان یکی از راه های افزایش عملکرد و پایداری تولید در واحد سطح مطرح باشد. به منظور بررسی کشت مخلوط ذرت و سویا در تاریخ های مختلف کاشت، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری طی سال های 1384 و 1385 به اجرا در آمد. آزمایش در قالب اسپلیت پلات با دو فاکتور بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در دو سال و در چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول تاریخ کاشت (A) در سه سطح ] a1 (اول اردیبهشت)، a2 (15 اردیبهشت)، a3 (30 اردیبهشت)] و فاکتور دوم نسبت های کاشت  (B)در پنج سطح ] b1 (8 ردیف ذرت)، b2 (2 ردیف سویا + 2 ردیف سویا) b3 (3 ردیف سویا + 2 ردیف ذرت + 3 ردیف سویا)، b4 (3 ردیف ذرت + 2 ردیف سویا + 3 دیف ذرت) و b5 (8 ردیف سویا)] بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد، تعداد دانه در مترمربع، تعداد دانه در گیاه، تعداد دانه در بلال و بیشترین وزن خشک چوب بلال در ذرت در تاریخ 15 اردیبهشت، در تیمار b3 و در سال دوم بود. با افزایش ردیف های کاشت ذرت و کاهش ردیف های کاشت سویا مقدار محصول، تعداد دانه در گیاه و تعداد دانه در متر مربع، در ذرت افزایش و در سویا کاهش یافت. بیشترین نسبت برابری زمین (LER) در کشت مخلوط و در تیمار b3 با مقدار 37/1 بود که نشان دهنده سودمندی کشت مخلوط است.

كلید واژه: کشت مخلوط، تاریخ کاشت، نسبت های کاشت، سویا، ذرت