ارزیابی مقاومت نسبی یازده پایه سیب به پوسیدگی طوقه ناشی از قارچ Phytophthora cactorum

دستجردی رعنا*,دامیار سیما

* موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج

در سال های 1384 و 1385 میزان مقاومت نسبی یازده نوع پایه رویشی سیب به بیماری پوسیدگی طوقه ناشی از قارچ Phytophthora cactorum به صورت فاکتوریل با دو فاکتور نوع پایه های سیب و سال، در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تكرار و چهار گیاه در هر واحد آزمایشی بررسی شد. کلیه پایه ها به جز مربایی به طریق رویشی تکثیر شدند. پس از تهیه زادمایه قارچ، ارزیابی میزان مقاومت پایه های سیب به پوسیدگی طوقه در گلدان هایی که خاک آن ها به طور مصنوعی آلوده شده بود انجام شد. سه ماه پس از مایه زنی، مقاومت پایه ها با اندازه گیری طول زخم در ناحیه طوقه، مساحت شانکر ایجاد شده، درصد حلقه برداری طوقه و میزان مرگ و میر نهال ها ارزیابی شد. تجزیه واریانس مركب نشان داد كه اثر پایه بر میانگین صفات اندازه گیری شده در سطح احتمال 1% معنی دار بود. پایه  MM106  با میانگین مساحت زخم 72/4 سانتی مترمربع، میزان حلقه برداری طوقه33/89 درصد، میانگین طول شانکر 28/5 سانتی متر و 33/83 درصد مرگ و میر نهال ها بالاترین میزان حساسیت را نشان داد. در مقایسه با این پایه، پایه های  M9، آزایش و CK1 تا حد زیادی مقاوم و پایه های مربایی و MM111 نیمه حساس بودند. پایه های گمی آلماسی و CK2  نیمه مقاوم و پایه هایB9،M27 و M26 تحمل نسبی در برابر قارچ داشتند. اثر متقابل سال و پایه بر صفات مذكور معنی دار نبود.

كلید واژه: پایه های سیب، پوسیدگی طوقه، Phytophthora cactorum، مقاومت نسبی