تاثیرسیستم های مختلف آبیاری روی میزان آلودگی مزارع چغندرقند به لارو طوقه بر آگروتیس .Agrotis spp، برگ خواركارادرینا .Spodoptera exigua Hb و برگ خوار پرودنیا Spodoptera litorallis Bois

ملك زاده محمدرضا*,اوراضی زاده محمدرضا,معیری منصور,ارباب تفتی رویا

* موسسه تحقیقات گیاهپزشكی کشور

این تحقیق به بررسی تاثیر روش های نوین آبیاری (آبیاری بارانی) در مقایسه با آبیاری نشتی (عرف منطقه) روی تغییرات جمعیت حشرات مهم چغندرقند پرداخت. در هر سال زراعی (77-1375) سه قطعه زمین انتخاب و هر كدام از قطعات به یكی از روش های آبیاری نشتی، بارانی كلاسیك و سنترپیوت اختصاص یافت. در هرکدام از سه قطعه، 20 كرت به صورت تصادفی انتخاب و در 10 كرت با حشرات به طریق شیمیایی (شاهد) مبارزه شد و در 10 كرت دیگر هیچ گونه مبارزه ای انجام نشد. در طول دوره رشد به صورت هفتگی از حشرات آماربرداری شد. نتایج نشان داد از نظر عملكرد ریشه بین سیستم آبیاری نشتی (71.13 تن در هکتار) و سنترپیوت (61.34 تن در هکتار) اختلاف معنی دار آماری وجود دارد ولی آبیاری  نشتی و كلاسیك در یک گروه آماری قرار گرفتند. عملكرد شكر سفید در روش های مختلف آبیاری كلاسیك، نشتی و سنترپیوت به ترتیب 7.92 و 8.96 و 7.39 تن در هكتار بود که بین روش های آبیاری كلاسیك و نشتی در سطح احتمال پنج درصد اختلاف معنی دار وجود داشت ولی این تفاوت بین دو تیمار آبیاری سنترپیوت و كلاسیك معنی دار نشد. میزان آلودگی بوته های چغندرقند به حشرات كرم طوقه بر (Agrotis spp.) و برگ خوار (Spodoptera exigua) در آبیاری نشتی به ترتیب 1.146 و 2.033 درصد، در آبیاری كلاسیك به ترتیب 0.858 و 1.69 درصد و در روش سنترپیوت 0.872 و 1.692 درصد بود که میزان آلودگی در روش نشتی از دو روش دیگر در سطح احتمال پنج درصد به شکل معنی دار بیش تر بود. جمعیت لارو برگ خوار (S. litorallis) نیز در روش آبیاری كلاسیك (0.932) نسبت به آبیاری نشتی (0.825) به نحو معنی داری بیش تر بود. سم پاشی و عدم سم پاشی تاثیر معنی داری بر درصد خسارت حشرات در آبیاری نشتی و سنترپیوت نداشت ولی در روش كلاسیك، عملكرد ریشه در کرت های سم پاشی شده (71.99 تن در هکتار) به نحو معنی داری بیش از كرت های بدون سم پاشی (66.92 تن در هکتار) بود.

كلید واژه: آبیاری نشتی، آگروتیس، بارانی كلاسیك، بارانی سنترپیوت، برگ خوار كارادرینا، برگ خوار پرودنیا، چغندرقند، دزفول