تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای آن در ژنوتیپ های نخود زراعی (.Cicer arientinum L) در شرایط دیم خرم آباد

فلاح سیف اله*

* دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد

برای مطالعه تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته بر عملكرد و اجزای عملكرد ژنوتیپ های نخود زراعی در شرایط دیم منطقه خرم آباد، آزمایشی در مزرعه تحقیقات كشاورزی اداره هواشناسی لرستان در سال زراعی 85-1384 به اجرا درآمد. این آزمایش به صورت اسپلیت فاكتوریل در قالب طرح بلوك های كامل تصادفی با سه تكرار اجرا شد. تاریخ كاشت شامل كاشت در 15 اسفند، اول فروردین و 15 فروردین به عنوان عامل اصلی و تراكم بوته شامل 18، 24، 30 و 36 بوته در مترمربع به همراه توده محلی گریت و ژنوتیپ Flip 93-93 به عنوان عامل فرعی مقایسه شد. نتایج نشان دادند كه با تاخیر در كاشت تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام، وزن صد دانه، عملكرد دانه و ماده خشك به طور معنی داری كاهش یافتند. با افزایش تراكم بوته تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه به طور معنی داری كاهش یافتند، عملكرد دانه و ماده خشك ابتدا افزایش و سپس كاهش داشتند. شاخص برداشت تحت تاثیر تاریخ كاشت و تراكم بوته قرار نگرفت. توده محلی گریت در مقایسه با ژنوتیپ Flip 93-93 دارای تعداد نیام در بوته، عملكرد دانه و ماده خشك بیشتر ولی تعداد دانه در نیام و وزن صد دانه و شاخص برداشت آن كمتر بود. با توجه به نتایج به دست آمده و با عنایت به وقوع تنش خشكی و حرارتی در فاز زایشی نخود دیم در این منطقه، كاشت زود توده محلی گریت با تراكم 24 تا 30 بوته در مترمربع را می توان توصیه نمود.

كلید واژه: تاریخ کاشت، تراكم بوته، شرایط دیم، ژنوتیپ، عملكرد، نخود زراعی